de tand des tijds
('de verwoestingen van de tijd')
Als ik kijk hoe ik in het leven sta, voel ik me nog altijd jong en zelfs vaak onervaren, als ik ga rekenen - dat moet ik niet te vaak doen - dan krijg ik ineens haast en als ik mezelf op een foto zie, dan zie ik pas echt de tand des tijds. Wij houden dat nog enigszins metaforisch met de suggestie van tanden die de verwoestingen kunnen aanrichten waar de Franse taal niet omheen draait. Waar is de tijd dat je zelf verwoestingen aanrichtte? Daar hebben we het morgen over...
volgende keer:
zetten we er zelf onze tanden in...






