gevecht met de weegschaal
'Als je één kilo meer aangeeft, zul je
daar spijt van krijgen!'
Zie hier mijn gevecht met de weegschaal in de afgelopen 25 (ruwe schatting) jaar, een gevecht dat ik komende week hoop te winnen. Als alles volgens schema verloopt raak ik deze week officieel het etiket 'obesitas' kwijt...
volgende keer:
staan we weer heel vroeg op...
'Natuurlijk laat ik iedere ochtend mijn hond uit maar ik kan nou niet zeggen dat ik me er fitter door voel.'
(meestal wordt voor 'uitlaten' het woord promener gebruikt, maar hier is gekozen voor faire marcher, 'laten lopen')
volgende keer:
ben ik bijna obees af...
Dat is wat er geroepen wordt als iemand van een schip valt en door de golven gegrepen wordt. In het Nederlands en in het Frans kan de uitdrukking ook figuurlijk gebruikt worden. In het Nederlands is dat doorgaans door het te ontkennen: "geen man overboord" wordt gebruikt om aan te geven dat een probleem wel meevalt. In het Frans blijft de ontkenning achterwege en duidt un homme à la mer iemand aan die in materiële of morele zin verloren is. Die gaat dus wel degelijk 'koppie onder'. Wil je trouwens in het Frans 'geen man overboord' zeggen, zeg dan: il n'y a pas mort d'homme.
volgende keer:
laten we de hond uit...
Een vogeltje blijft zelden lang op dezelfde tak zitten, maar hupt voortdurend van de ene naar de andere tak. Dit beeld kan ook geschapen worden door iemand die in zijn of haar eigen leven ook niet zeker is welke weg te kiezen.
volgende keer:
gaat er een man overboord...
Vandaag weer eens twee uitdrukkingen ineen die eigenlijk geen uitleg behoeven. Op het plaatje word je gewaarschuwd voor het enorme risico dat je neemt als je appt (vroeger zouden we gezegd hebben sms't (texter, een 'tekstbericht' is een texto) achter het stuur (volant is een autostuur). Toch nog iets over de herkomst van de eerste uitdrukking: risquer gros komt uit de gokwereld en slaat op een hoge geldinzet in het casino. Een variant van de uitdrukking was dan ook jouer gros. Dat is ook te horen in de Nederlandse variant, waarin sprake is van hoog spel spelen.
volgende keer:
genieten we van een vogeltje op een tak...
De Romeinen waren er bekend om, het verlenen van burgerschapsrechten aan mensen die bijvoorbeeld in door hen veroverde gebieden woonden. Door hen burgerschapsrechten te verlenen konden ze meedraaien in de Romeinse maatschappij als volwaardig lid. Iets soortgelijks zagen we - ooit - in de Verenigde Staten en hopelijk blijft ook het Europese burgerschap nog een nastreefbaar doel.
En toch is de uitdrukking niet tot de Romeinse geschiedenis te herleiden en niet tot het woord civitas ('burgerschap') maar tot de twintigste eeuw en tot het Franse woord cité. Civitas verbinden we met vrede, we spreken dan ook niet voor niets van pax romana ('Romeinse vrede') en ooit ook van pax americana, maar het is afkomstig uit de militaire wereld: als bepaalde legeronderdelen het recht kregen om door de stad te marcheren, dan hadden ze droit de cité. Ik blijf toch maar dromen van een vredelievende wereld waarin iedereen zijn of haar burgerschapsrecht heeft om volwaardig mee te draaien.
volgende keer:
nemen we een groot risico...
Deze kapper zet het hoofd op de eerste plaats, een woordspelletje met de uitdrukking la tête la première, dat weer doet denken aan een duik in het water. Als je ergens spontaan en impulsief induikt, kun je dat zien als een duik in het water, waarbij je hoofd als eerste het wateroppervlak raakt. Je bent dan met recht een waaghals...
volgende keer:
krijgen we stadsrechten...