onbewust iets goeds doen / per ongeluk iets voor elkaar krijgen
('proza maken zonder het te weten')
De Franse taal heet niet voor niets la langue de Molière. Als je alleen al kijkt naar het aantal uitdrukkingen dat via het werk van Molière in de Franse taal terecht is gekomen... hetzelfde geldt overigens voor het werk van La Fontaine.
De uitdrukking wordt - net als het werk van Molière - vaak met een knipoog gebruikt en is afkomstig uit zijn toneelstuk Le bourgeois gentilhomme (1670) waarin de rijke burger Monsieur Jourdain dolgraag bij de adel wil horen.
Hij probeert zich allerlei verfijnde manieren en culturele vaardigheden eigen te maken om een echte edelman te worden. Op een gegeven moment legt zijn filosofieleraar hem het verschil uit tussen proza en poëzie. De leraar vertelt hem dat alles wat niet in verzen is geschreven, proza is. Jourdain is stomverbaasd wanneer hij ontdekt dat hij dus al zijn hele leven proza spreekt, zonder dat hij dat ooit heeft beseft!
Hij roept uit: « Par ma foi ! Il y a plus de quarante ans que je dis de la prose sans que j'en susse rien ! »
Vrij vertaald: 'Wel heb ik ooit! Ik spreek al meer dan veertig jaar proza zonder dat ik het wist!'
Het komische zit hem in zijn naïviteit: hij ontdekt iets heel gewoons en doet alsof hij een bijzondere ontdekking heeft gedaan.
Nu kun je de uitdrukking bijvoorbeeld als volgt inzetten:
Il paraît que je suis un bon négociateur. Je fais de la prose sans le savoir ! ('Blijkbaar ben ik een goed onderhandelaar, zonder dat ik het wist!')
volgende keer:
gaan we flipperen...






