('een steek van Jarnac')
Iedere taal heeft zo zijn uitdrukkingen die ontleend zijn aan de geschiedenis, zo ook het Frans.
In 1547 leefden we in Europa in een tijd waarin geschillen tussen edelen nogal eens 'geregeld' werden d.m.v. een duel. En zo vond er aan het hof van Hendrik de Tweede (opvolger van Frans de Eerste) op 10 juli een duel plaats tussen Guy Chabot de Saint Gelais, baron van Jarnac, en François de Vivonne, heer van la Châtaigneraie, die de baron van Jarnac verweet hem te hebben belasterd in een geschrift dat de kroonprins betichtte van een incestueuze relatie met Diane de Poitiers.
Algemeen wordt verwacht dat Châtaignerie - een veel betere vechter - het duel zal winnen. Maar het lukt Jarnac om zijn tegenstander te verwonden in zijn knieholte (het duel vond plaats met dolk en zwaard) waardoor deze laatste het duel niet kan voortzetten. Jarnac spaart vervolgens Châtaignerie omdat die een gunsteling van de koning is. Deze voelt zich echter vernederd en verwijdert zijn verband in de hoop daarmee aan te tonen dat hij een moedig man is. Het gevolg is dat hij te veel bloed verdient en even later toch de geest geeft.
Twee eeuwen later werd de 'methode Jarnac' afgekeurd als een verraderlijke methode om een tegenstander uit te schakelen.
volgende keer:
gaan we naar een begrafenis...
