Soms denk je ergens een troef mee in handen te hebben, maar moet je oppassen dat deze troef ook een averechts effect kan hebben, het mes kan aan twee kanten snijden. De uitdrukking verwijst naar een tweesnijdend zwaard dat dus niet alleen de vijand maar ook degene die het wapen hanteert zelf kan verwonden.
volgende keer:
zitten we op de eerste rij...
Vandaag de voorlaatste tekening in de inclusiviteitscampagne van Randstad (de laatste volgt volgende week zaterdag):
- 3 November: met spoed naar het ziekenhuis gebracht, 9 november: afwezig voor een reeks onderzoeken, 12 november: bingo, weer terug naar het ziekenhuis!
- De 16e afwezig om gezondheidsredenen en van de 21e tot de 28e met ziekteverlof!
- Wees nou eens eerlijk, wilt u echt wel werken?
volgende keer:
snijdt het mes aan twee kanten...
Verder met de inclusiecampagne van Randstad:
- Nou ja zeg...
- Een doctoraat in de kwantumfysica en een diploma van Harvard...
- Wat zonde! (Wat een verspilling)
de volgende keer:
trekken we ons het lot van zieke werknemers aan...
Het gaat hier om een soort van overdrijven waarbij je iemands geduld of welwilligheid op de proef stelt door net iets te ver te gaan. Op dit moment zou je bijvoorbeeld kunnen stellen dat Mark Rutte tire sur la corde met zijn voor vrijwel iedereen onbegrijpelijke en misselijkmakende geslijm richting Trump. Voor mij althans is het nauwelijks nog te verdragen. Het beeld is dat je zo lang aan een touw trekt dat het bijna knapt. Bij mij is dat overigens al gebeurd...
volgende keer:
gaan we verder met de inclusiecampagne van Randstad...
Tegenwoordig wordt voor 'mouwen' het woord manches gebruikt, maar het is heel begrijpelijk en soms ook gebruikelijk dat het woord 'armen' wordt gebruikt voor het gedeelte van een kledingstuk dat die armen bedekt. In het Zweeds wordt er bijvoorbeeld een subtiel onderscheid gemaakt tussen armar ('armen') en ärmar ('mouwen').
En bras de chemise heeft trouwens niet meteen de (Rotterdamse) connotatie van 'opgestroopte mouwen', op zijn Rotterdams: 'niet lullen maar poetsen'. Tijdens een rondvaart met de Spido wordt altijd verteld dat in Rotterdam de overhemden met opgestroopte mouwen worden verkocht, want in Amsterdam wordt het geld uitgegeven en in Rotterdam wordt het verdiend. In de Franse taal duidt het gewoon op een informele, eenvoudige manier van kleden, nl. 'zonder colbert'. Maar die wijze van kleden wordt tegenwoordig natuurlijk wel degelijk door bijvoorbeeld politici ingezet (zoals door Macron op de foto) om een beeld uit te stralen van 'ik ben een van u, en ik steek mijn handen uit de mouwen'. Die mouwen zijn zeker bewust opgestroopt...
volgende keer:
gaan we touwtrekken...
