('zich de geest knagen')
Dit is precies wat ik vannacht weer heb liggen doen nadat er ineens een mailtje binnenkwam van de schoolleiding dat van het ene op het andere moment een bovenbouwkeuzewerktijd werd omgezet naar een onderbouwkeuzewerktijd (terwijl ik helemaal geen onderbouwleerlingen heb) en ik mijn hele systeem van mondelingen (waar moet je die nog uitvoeren als klassen van tot 32 leerlingen krijgt toebedeeld?) in elkaar zag donderen. Ik moet dan stante pede een andere oplossing zien te bedenken want nu maken leerlingen zich al zorgen over wanneer ze zichzelf kunnen inplannen.
Ik kan me dan niet omdraaien en denken dat dat probleem bij daglicht wel kan worden opgelost, maar het blijft dan maar aan me knagen met als resultaat de zoveelste doorwaakte nacht... Ik doe mijn werk met passie, heb dat altijd zo gedaan, maar kan door de bezuinigingen van de laatste jaren eerlijk gezegd niet meer wachten tot ik binnenkort de deur definitief achter me dicht kan doen als ik straks twee jaar eerder met vervroegd pensioen ga. Sorry, lieve leerlingen.
In het Frans wordt al eeuwenlang het werkwoord ronger ('knagen') gebruikt om over gevoelens te praten die je van binnenuit kwellen.
volgende keer:
gaan we een stukje rijden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten