vrijheidsbeperking
Overal elders zou je dit plakverbod misschien accepteren en willen respecteren, maar uitgerekend op het Vrijheidsplein? Die vrijheid is dus maar beperkt...
volgende keer:
gaan we dansen...
We hebben allemaal wel een woordje Frans geleerd op school. We kennen de rijtjes van être en avoir, zeggen 'bonjour' en 'au revoir', maar eenmaal in Frankrijk staan we soms met onze mond vol tanden en blijken die Fransen ineens heel andere dingen te zeggen dan we op school geleerd hebben. Hoe zeg je de dingen nou echt in het Frans van vandaag? Typischfrans is ook te vinden op BlueSky https://bsky.app/profile/arnogerrits.bsky.social
vrijheidsbeperking
Overal elders zou je dit plakverbod misschien accepteren en willen respecteren, maar uitgerekend op het Vrijheidsplein? Die vrijheid is dus maar beperkt...
volgende keer:
gaan we dansen...
stappers/schoenen
Vandaag weer eens twee in één: avoir la poisse, wat 'pech hebben' betekent en godasses voor 'schoenen'. Poix is 'pek' en het werkwoord poisser betekent letterlijk dan ook 'met pek besmeren' en iets ruimer 'kleverig maken'. De figuurlijke betekenis is 'arresteren, te pakken krijgen' en als je daarvan het lijdend voorwerp bent, dan heb je natuurlijk pech.
Alexis Godillot was in de negentiende eeuw een beroemd leverancier van soldatenschoeisel. De merknaam godillot werd al snel de soortnaam voor soldatenlaarzen of 'kistjes'. Het woord godasse is daar weer een afgeleide van.
volgende keer:
nemen we de vrijheid affiches op te hangen...
halve gare / eikel
Het ziet er inderdaad erg vreemd uit, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit een braaf plaatje is. Als je tête de noeud gaat opzoeken in Google Afbeeldingen, dan vind je heel wat minder kuise afbeeldingen die ik van Facebook nu eenmaal niet mag plaatsen. In het Franse argot is noeud namelijk een benaming voor het mannelijk lid en eigenlijk zeg je met tête de noeud hetzelfde als de Amerikanen zeggen met dick head ofwel 'eikel'. Het uiteinde van de penis is natuurlijk gespeend van hersenen en toch wordt er van menig man beweerd dat hij ermee 'denkt'...
volgende keer:
In 1929 haalde een 19-jarige Française met de naam Simone Louise de Pinet de Borde des Forest (sic!) haar rijbewijs en een jaar later behaalde ze succes na succes op de racebanen en dat tot in 1959. Een legende was geboren. Drie jaar later, in 1962 begon Guy Lux voor de Franse publieke zender ORTF het programma Intervilles waarin verschillende steden het tegen elkaar opnamen. Hij presenteerde dit programma met Léon Zitrone die met elkaar wedijverden in geslaagde en flauwe grapjes. Voor de benodigde vrouwelijke toets hadden ze als sidekick ene Simone Garnier, voornaamgenote dus van de legendarische autocoureur.
![]() |
| Simone Garnier, Guy Lux, Léon Zitrone |
Naar haar verwijzend slaakte Guy Lux als er een startsignaal moest worden gegeven keer op keer de kreet 'En voiture, Simone !' waarbij hij overigens kennelijk niet vertrouwde op haar rijkunsten, want voluit luidde deze kreet 'En voiture, Simone, c'est moi qui conduis, c'est toi qui klaxonnes !' ('In de auto, Simone, ik rijd en jij toetert!') wat natuurlijk lekker rijmt maar tegelijkertijd de traditionele rolverdeling benadrukt, maar ach, het waren andere tijden, zullen we maar zeggen...
volgende keer:
hebben we een knoop in ons hoofd...
alle wegen leiden naar Rome
Als je een zelfde resultaat op verschillende manieren bereiken kunt, kunnen we in onze beide talen zeggen dat alle wegen naar Rome leiden, al is dit sinds het uiteenvallen van het Romeinse rijk al eeuwenlang niet meer het geval.
De uitdrukking verwijst naar de drie grote christelijke pelgrimstochten die vaak bewandeld werden en soms nog worden, nl. naar het Heilig Land, naar Santiago de Compostella en uiteraard... naar Rome, dat na het verdwijnen van het Romeinse keizerrijk het centrum werd van de katholieke wereld. De uitdrukking verscheen in het Frans voor het eerst in het twaalfde-eeuwse Liber parabolarum. Pelgrims uit alle uithoeken van de wereld konden via heel verschillende wegen naar Rome komen, en metaforisch tot God, of tot een oplossing van hun problemen...
volgende keer:
gaan we met die banaan...
hij/zij is geen groot licht
Tja, is het nou daglicht of is het nacht? Die René Magritte van zijn Ceci n'est pas une pipe kan ons altijd maar weer op het verkeerde been zetten, of we nou een groot licht zijn of niet. Sinds de zeventiende eeuw staat het licht symbool voor intelligentie en kan iemand met een goed stel hersens schitteren in gezelschap. Maar kan iemand nu eens zijn licht laten schijnen over het dag/nachtlichtprobleem dat Magritte hier opwerpt?
volgende keer:
leiden alle wegen naar Rome...
Sommigen kunnen honger als een paard hebben (in het Frans als een wolf), anderen nemen slechts kleine mussenhapjes. Zulke mensen hebben dus een appétit d'oiseau. Maar schijn bedriegt... als je de hoeveelheden voedsel die een mus naar binnen werkt omrekent naar zijn lichaamsgewicht en dit vergelijkt met wat de gemiddelde mens naar binnen schuift, dan blijken de kleine vogels aanmerkelijk vreetlustiger dan wij mensen en toch lijken mussen niet vaak te lijden aan obesitas. De natuur is wreed...
volgende keer:
laten we ons licht schijnen over kleine intellecten...