De oorsprong van de uitdrukking is onbekend, maar je kunt je er wel iets bij voorstellen. Zelf zie of liever hoor ik een groep eenden voor me die luid snaterend een soort woordenwisseling lijken te hebben. In het Nederlands kunnen we ook 'bekvechten' en als iemand tijdens een twistgesprek iets zegt waarvan je niet gediend bent, kunnen wij ook zeggen: 'hou je bek' of zelfs 'hou je snavel'.
volgende keer:
hebben we het over naamgeving...
Van oorsprong gaat het hier om een pseudoniem dat een politiek, militair of verzetsleider zichzelf in oorlogstijd aanmeet of dat hij of zij krijgt aangemeten, een soort codenaam waardoor de persoon in kwestie niet direct identificeerbaar is. Vaak blijft zo'n codenaam aan iemand hangen ook nadat de persoon in kwestie aan de macht is gekomen en/of het conflict ten einde is.
volgende keer:
hebben we een aanvaring...
Wij zijn niet zo bekend met het eten van vogels, in tegenstelling tot landen als Frankrijk, Italië en Malta. We hebben dus ook geen idee welke zangvogels te prefereren zijn boven welke andere. Er bestaat overigens ook een variant van deze uitdrukking waarbij de dieren niet worden gegeten maar op een andere manier worden uitgebuit: faute de boeuf, on fait labourer par son âne ('bij gebrek aan een os laat je je ezel het land omploegen'). Hoewel wij ook op grote schaal dieren exploiteren, klinkt in onze taal toch vooral onze zeemansgeschiedenis door: bij gebrek aan beter materiaal moeten we roeien met de riemen die we hebben...
volgende keer:
trekken we ten strijde...
Le blé en herbe is de titel van een beroemde roman van de schrijfster Colette. Le blé en herbe is nog onvolgroeid koren, nog niet geschikt voor consumptie dus. De uitdrukking bestaat al sinds de zestiende eeuw en wordt nu gebruikt voor mensen die geld uitgeven dat ze nog moeten verdienen. Het woord blé kan ook los als 'poen' gebruikt worden.
volgende keer:
eten we zangvogels...
We kennen allemaal wel zo'n rommella, ik heb er ook minstens één, die vol ligt met allerlei dingen die je ooit ergens kwijt moest en als je dan een keer op zoek gaat naar dat doosje lucifers, dat stukje touw of die blikopener, dan zit je maar door die rommel te graaien en uiteraard kun je dat wat je zoekt op dat moment juist niet vinden. Misschien hebben sommige mensen daar ook wat losgeld liggen, net zoals dat zou kunnen blijven liggen in je broekzak. Op zo'n manier kun je dus je laatste centen bij elkaar graaien, of harken.
volgende keer:
eten we graan...
Je moet natuurlijk alert blijven in het verkeer. Beweging is goed voor het lijf, maar bewegen we nog wel genoeg met onze ebikes? En laten we wel wezen, ook als je schaatst moet je af en toe een stukje klunen. Maar wat nu precies de overweging is geweest in dit geval, het blijft gissen...
volgende keer:
moeten ook kippen oppassen in het verkeer...