('er is geen goede snavel dan van Parijs')
... en dat is niet van gisteren. De zin komt uit de Ballade des femmes de Paris van de middeleeuwse schrijver François Villon (1431-...). Kennelijk waren de Parijse dames in de vijftiende eeuw al niet op hun mondje gevallen. Het woord bec dat eigenlijk 'snavel' betekent, kan al heel lang staan voor 'mond, praatvermogen' of 'tong'. Ook in het Nederlands kunnen we zeggen dat iemand zijn snavel of zijn bek moet houden. Maar dat doen de Parijse dames dus duidelijk niet. En dat geldt misschien voor alle Europese hoofdsteden...
volgende keer:
hebben we een goede wegligging...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten