Volgens de Nederlandse uitdrukking zou ik in de loop van de jaren steeds minder spijtgevoelens hebben gekregen, maar in het Frans is het nog altijd mogelijk. Het is inderdaad een gebaar dat sommigen maken bij een intens gevoel van schaamte. Je kunt je ook de haren uit het hoofd rukken. Heb ik me dan in het verleden te schuldig gevoeld?...
volgende keer:
hebben we iets in de neus...
Faire des ravages kan zowel de letterlijke betekenis 'verwoestingen aanrichten' hebben als de figuurlijke van 'harten breken'. In de letterlijke betekenis wordt het vooral gezegd bij schade die wordt aangericht door natuurrampen. In figuurlijke zin komt de uitdrukking vaak voor in het domein van de politiek maar vooral ook op het gebied van de liefde. Het kan indirect ook iets zeggen over de verleidelijke schoonheid van bijvoorbeeld een jongeman, die zo knap is dat het niet anders kan dat hij in de loop van zijn leven vele harten gebroken heeft van mensen die verliefd op hem werden maar daarin werden teleurgesteld.
volgende keer:
bijten we ons op de vingers...
De uitdrukking komt uit de scheepvaart en bestaat al sinds de achttiende eeuw. Als een schip strandt, dan is er geen beweging meer in te krijgen, je kunt niets meer. Zeelieden gingen het gebruiken als een metafoor voor blut zijn, later ging het steeds meer gebruikt worden in de zin van 'zonder werk zitten'.
volgende keer:
richten we verwoestingen aan...
We zijn het na 5 jaar al weer bijna vergeten, maar toen klonk deze schreeuw (althans bij mij) nog vaak oorverdovend...
volgende keer:
gaan we in het zand zitten...
De wonderbaarlijke brood- en visvermenigvuldiging was eigenlijk nog vrij simpel. Jezus zal nog even moeten oefenen voor hij weer terugkeert...
- Heb je het kwikgehalte van die vissen wel getest?
- Sorry, dat eet ik niet. Ik ben veganistisch!
- Zitten er gluten in dat brood?
volgende keer:
gaan de musea weer open...
Als ik kijk hoe ik in het leven sta, voel ik me nog altijd jong en zelfs vaak onervaren, als ik ga rekenen - dat moet ik niet te vaak doen - dan krijg ik ineens haast en als ik mezelf op een foto zie, dan zie ik pas echt de tand des tijds. Wij houden dat nog enigszins metaforisch met de suggestie van tanden die de verwoestingen kunnen aanrichten waar de Franse taal niet omheen draait. Waar is de tijd dat je zelf verwoestingen aanrichtte? Daar hebben we het morgen over...
volgende keer:
zetten we er zelf onze tanden in...
De vinger, in het Frans specifiek nog de kleinste vinger, de pink, staat symbool, voor een geringe inspanning. En zelfs die geringste inspanning is te veel voor iemand die geen vinger wil uitsteken.
volgende keer:
voelen we de tand des tijds...